Contacten,

Na jaren gaf u deze koffer aan mij en met hulp van Harrie Schuwirth van de Stichting Studiegroep Leudal kwam ik uiteindelijk beetje bij beetje het ware verhaal te weten.

Ten eerste kreeg ik een kopie van het Memorieboek van de kerk, waarin de gebeurtenis van 21 juli beschreven stond. Van de 7 personen die in het vliegtuig zaten, waren er dus vijf direct dood. Deze zijn een poosje begraven geweest op het kerkhof in Heythuysen maar na de oorlog zijn ze overgebracht naar oorlogskerkhof Jonkerbos in Nijmegen.

Ik wilde echter meer weten en kreeg van dhr. Schuwirth een adres in Nieuw Zeeland van de uitgever van een veteranenblad. In dit blad heb ik een oproep geplaatst en hierop werd gereageerd door een 80-jarige veteraan die eigenlijk met dit specifieke verhaal niets te maken had. Ik had echter de naam van de navigator Horace Callow vermeld en hij kende het nichtje van Horace. Hij heeft haar voor me opgezocht en we schrijven nu regelmatig met elkaar. Van haar vernam ik dat Horace de jongste was van drie broers. Hun vader was jong gestorven en tijdens de oorlog was de oudste broer die bij de marine was, op zee vermist en Horace die bij de luchtmacht zat was dus neergeschoten. De middelste broer was haar vader die bij de landmacht zat en de oorlog overleefde.

Inmiddels had ik ook een adres gekregen van vlak na de oorlog van Bill McGee. Helaas kwam mijn brief onbesteld retour, doch de voorzienigheid hielp een handje en enige tijd later kreeg ik een ander adres dat ook van Bill McGee kon zijn. Nu had ik geluk, het bleek uiteindelijk de dochter van Bill te zijn. Via haar hoorde ik het hele verhaal van Bill en ook met haar schrijf en mail ik regelmatig. Het was heel vreemd om te horen dat Bill altijd had gedacht dat hij de enige overlevende was en nooit iets had geweten van Burgess terwijl deze niet eens zo ver bij hem vandaan had gewoond.

Zij vertelde me ook over Des Dowding en gaf me zijn adres in Engeland, en wat bleek: Des was nog in leven.

Hij reageerde op mijn brief en we begonnen, via zijn schoonzoon per email, een intensieve correspondentie. Toen hij mijn brief had gelezen, had hij eerst gedacht dat ik een schade vergoeding van hem wou vragen voor de verwoesting van het huis van mijn vader!

Inmiddels was ik zo betrokken geraakt bij dit alles dat ik ook andere contacten kreeg waardoor Nico, mijn broer Harrie en ik in staat werden gesteld een bezoek te brengen aan de RAF basis in Brüggen waar ik kennis maakte met Wingcommander Scholten. Ik vertelde hem het verhaal en liet enkele van de spullen zien. Hij raakte hierin zo geïnteresseerd dat hij vervolgens samen met zijn vader een bezoek bracht aan het Leudalmuseum waar deze spullen inmiddels tentoongesteld lagen. Zijn vader was in de oorlog navigator geweest en wist precies te vertellen wat alles was en waar het voor diende.


vorige
1 2 3 4 5 6 volgende